Domstad

Toen ik op een winternacht een wandeling door het Wilhelminapark maakte, realiseerde ik me hoe diep ik aan mijn geboortestad Utrecht gehecht ben. Geïnspireerd door mijn eigen verbinding met de stad en haar geschiedenis, schreef ik thuis de eerste zinnen van ‘Domstad.’ Het is een lied dat volmondig ‘Ja’ zegt in plaats van ‘ja, maar’, een volmondig ja, in plaats van een achterdeur open houden. Een lied van herkenning, erkenning en eerbied.

Uit het refrein “Waar ik ook heen ga, je reist met me mee” spreekt voor mij de overtuiging dat hetgeen waarvan je houdt niet altijd letterlijk bij je hoeft te zijn. Als je ergens van houdt heb je het bij je in je hart.

Ik geloof in mogelijkheden en de ontwikkeling daarvan door uitwisseling. Dat raakt voor mij de kern van werkelijke vrijheid. Ik reis graag samen, reis je mee?