Duitse goulashsoep in Pécs!
Vandaag is ‘Trekhaak gezocht’ officieel aangekomen in Pécs, met de 4 wheel drive van de in Hongarije woonachtige Nederlandse Marjolein werd ik vanmiddag het Domplein opgereden. » Lees meer…
Vandaag is ‘Trekhaak gezocht’ officieel aangekomen in Pécs, met de 4 wheel drive van de in Hongarije woonachtige Nederlandse Marjolein werd ik vanmiddag het Domplein opgereden. » Lees meer…
’s Morgens vroeg wordt er weer geklopt op de deur van de caravan. Twee politieagenten: Wie bent u en wat komt u hier doen? Na tekst, uitleg en overleg met het hoofdbureau is het verblijf op het meest beroemde plein van Hongarije voor korte tijd toegestaan. Tot mijn grote opluchting vertrekken de agenten, met een grote glimlach op hun gezicht weer. Niet veel later arriveert de Landrover van Zsolt Lipi. Zsolt is een vriend van Simon Wintermans en heeft de gehele rit van Budapest naar Pécs aangeboden. Gelukkig maar want het sneeuwt hard en de nieuwe snelweg naar Pécs is pas in april van dit jaar klaar. Dat scheelt weer, zonder dat je de taal spreekt, met kartonnen bordje ‘Trekhaak gezocht’ in de sneeuw langs een regionale weg staan. » Lees meer…
Een korte nacht. Ik kreeg laat nog allerlei sms-jes gestuurd dat de’Trekhaak gezocht reis’ in het NOS journaal was en vanmorgen al heel vroeg een bericht van Peter en Sabine Visvader met het aanbod om de caravan een eind op weg te helpen richting Hongaarse grens. Ik was verheugd daar het vanuit een centrum naar een snelweg te komen, in de praktijk best lastig blijkt te zijn. Ik moest haasten om de caravan rijklaar te hebben en zonder ontbijt verliet ik Oostenrijk. » Lees meer…
Omdat je met caravan liften niet weet wanneer, met wie, je waar bent’ duurt het ook vaak even voordat je ‘landt’ op een bepaalde locatie. Emanuela Cecchella had ons onlangs in Linz een lift gegeven en gezegd: “Bel me als je in Wenen bent”. » Lees meer…
Soms vergeet je dingen die je eerder had geleerd. Om direct aan een grote rivier te staan is een fantastische beleving. Met aan de ene kant het Lentos Art Museum en aan de overzijde van de Donau het Ars Electronica Center is prachtig, maar waaien dat het daar doet. In de vluchtigheid van de late lift, hadden we de caravan een beetje snel en eng-ig neergezet. » Lees meer…
Vanmorgen wakker geworden tussen de besneeuwde heuvels van autohof ‘Haag’. De fotograaf van ‘der Kronen Zeitung’ (de grootste krant van Oostenrijk) komt, na vele telefoontjes “waar zijn jullie?”, langs en we ontmoeten Peter Mandl en zijn collega Thomas Nikolopoulos. Peter en Thomas hebben een bedrijf in standbouw en reden vanmorgen vroeg terug uit Essen. Eigenlijk zijn ze op weg naar Graz maar na de leuke kennismaking willen ze wel een stuk omrijden om ons af te zetten op een benzinestation vlak voor Linz. Onderweg op de snelweg worden we ingehaald door een wagen van de Oostenrijkse politie en gaat het bord ‘volgen’ omhoog. » Lees meer…
Gisteren hebben we een grote slag gemaakt op het traject. Zoals vaak begon ook gisteren het grote met het kleine. De eerst rit was 100 meter welteverstaan. Met drie man en een dame op leeftijd hebben we de caravan door de sneeuw het heuveltje opgeduwd precies tussen twee benzine stations in, zodat we goed in het zicht stonden. » Lees meer…
Fijn om te merken dat veel mensen de ‘Trekhaak gezocht’ reis volgen via de website en via de media. Gisteravond werd ik gebeld door ‘Radio Hoekschewaard Live’. Bij interviews vraagt men vaak of ik ook enge en gevaarlijke dingen heb meegemaakt. Enge mannen, verkrachters, moordenaars, ‘een soort van monster’ ben tegengekomen. » Lees meer…
Het sneeuwt flink in Erlangen. Het vriest inmiddels minder hard, maar door de stevige wind voelt het heel koud aan. Buiten welteverstaan want ik zit binnen in hotel ‘der Roter Adler’ het eerste deel van de reis te evalueren, een mail achterstand weg te werken en het verdere verloop te plannen. Ik ben onlangs benaderd door de Nederlander Simon Wintermans die al dertien jaar in Pécs woont. » Lees meer…
Gisterenavond om 23.00 uur hoorde ik over een lift met trekhaak naar Wenen maar dan moet ik wel de volgende morgen om 9.00 uur bij de volgende Tankstelle honderd kilometer verderop zijn. Na drie dagen op Haidt Süd ben ik redelijk klaar met het leven op een benzinestation en een lift in een keer naar Wenen klinkt zeer aantrekkelijk. Ik besluit alles op alles te zetten om die honderd kilometer zo snel als mogelijk te overbruggen. Maar hoe? » Lees meer…
Het kleine restaurant van Haidt Süd is sinds drie dagen mijn basiskamp. Ik heb een vaste tafel in de hoek waarvandaan ik een goed uitzicht heb over de van sneeuw vrijgemaakte parkeerplaats. Een opstaand tegelrandje naast me heeft een 230 volt aansluiting voor de laptop. Een plastic geranium siert de tafel. Er staan rood geplastificeerde stoelen omheen. Dachs krijgt van de dames van het restaurant steeds een bakje water. Ik zit precies achter de gokkasten die om de dertig seconden een geluid voortbrengen, een soort van ‘whoaaa’. Waarschijnlijk aantrekkelijk bedoeld ter aanmoediging om er op te gaan spelen. » Lees meer…
Na drie heel turbulente weken, valt er plots een stilte. Na alle aandacht en drukte sta ik ineens alleen met mijn kartonnen bordje ‘Anhaengerkupplung gesucht.de in de sneeuw op een tochtig benzinestation mensen aan te spreken. Duitsers, Nederlanders, Polen, Engelsen: “We hebben haast”, “Wat een gaaf project maar sorry, geen trekhaak”, “Donder op man!”, ” Ik ben op door-reis”,”Sorry, we zijn heel moe”, “Nee”, “hahaha (en gelijk doorlopen)” “Sorry, we zitten echt helemaal vol” “Sorry, we gaan een andere richting op” enfin, zo random wat reacties. » Lees meer…
Daar sta je dan, ’s avonds in het donker, stil in de sneeuw met je hond, gitaar en caravan zonder auto langs de Duitse Autobahn E45 richting Oostenrijk. Daar zit je dan met je laptop, fles water en schrijfboekje in tl-verlicht leeg tankstation met een bord friet. » Lees meer…
We staan nog steeds op de mooiste plek van Köln: direct aan de Rijn met subliem uitzicht op de Dom, maar – bepaalde personen in de voetballerij parafraserend – elk voordeel heeft ook een nadeel: in ons geval de al twee dagen nauwelijks functionerende gaskachel. » Lees meer…
Een nieuwe rit, dit keer van Udo Verholt, die via e-mail een lift aanbood. Udo kwam met zijn Landrover (inclusief kano op het dak) het Zollverein terrein oprijden voor de camera van het ZDF-team. Kennis maken, inblikken, interview, de caravan rij klaar maken. Poe! Geluidstechnicus Helga van ZDF was zo lief om lunch te halen want ik had de hele dag nog niet gegeten en gedronken. Dachs springt altijd overal heen of komt zwart terug van holen in de grond graven dus had ik haar alvast in de Landrover gezet. Ik dacht slim te zijn om de lunch box even op straat te zetten en niet bij Dachs in de auto. ‘Harde Krak’, rijdt Udo achteruit vol over de heerlijke sandwiches en schuimende cappuccino. Weg lunch, doos oprapen, lekt alles over mijn broek, geen wasmachine, ooh! Het leven van een caravan-lifter… » Lees meer…
Mike de havenmeester brengt ons onder begeleiding van Sat-1 tv van Oberhausen terug naar waar de cirkel rond is. Essen Zollverein: waar het het Duitse avontuur op zaterdag 9 januari begon. » Lees meer…
Gisteren kwam ik erachter dat deze reis eigenlijk een real life computer game is. Een soort van enorme puzzel. Je kan erop vertrouwen dat je ieder moment ‘een sleutel’ aangereikt krijgt waarmee je weer door kan. Maar die moet je wel zien en gelijk pakken. ‘Die sleutel’ heeft namelijk steeds een andere gedaante/een ander gezicht; ook weet je niet waar, of hoe, en wanneer. Je krijgt punten of bonus beloningen in vorm van liften, eten, een warme douche of bijzondere ontmoetingen. Kies je verkeerd of doe je niets dan sta je stil, al dan niet zonder eten, drinken, in de kou of andere vervelende situaties. Dus handig en slim zijn; 24/7, uit – en in je comfort zone! Roeien met de riemen die je hebt, overleven en spelen. » Lees meer…
Vrijdag ontvingen we deze e-mail:
“Hallo Tjerk, hallo Peter, was für ein Komfort beim Trampen! Tolle Idee. Ich lade euch ein. Mit unserem alten Opel, klar mit Anhängerkupplung, ziehe ich euch in die Solarsiedlung nach Castrop-Rauxel. Castrop-Rauxel, nördlich von Bochum und Dortmund, ist DIE Kulturmetropole im Ruhrgebiet, die heimliche echte Kulturhauptstadt, das Zentrum! Hat nur noch keiner gemerkt, selbst in Castrop-Rauxel nicht. Belebt uns. Ihr seid ganz herzlich eingeladen.
Besten Gruß, Martin”
En zodoende werden we opgehaald, met de oude Opel van de familie Distelhoff, voor een vrije dag zondag in Castrop –Rauxel. » Lees meer…
Wat een dag! In een notendop: een WDR camera team reist mee tijdens de lift met ‘Iron-man’ Jurgen Scharf naar Dortmund. Daar aangekomen een prominente plek voor het stadhuis. ‘Ik laat de liefde toe’ zingen live voor de camera vanaf de Friedenssaeule. Het slot van de caravan deur gaat kapot. Liften naar het Eriba servicepunt op een industrie terrein voor een totale check up. » Lees meer…
Vandaag voor het eerst met de caravan en een kartonnen bordje ‘Anhanger kupplung gesucht’ langs de weg, duim omhoog en staan! Hoe mensen reageren! Zodra ik thuis ben beloof ik dat ik de verschillende gezichten zal nadoen die langs rijden
Anderhalf uur bij de rand van het ‘Zollverein’ terrein, heel koude voeten, en vijf mensen die de moeite namen om te stoppen. De ‘trekhaak-dichtheid’ in het Ruhrgebied is zo-zo. » Lees meer…
Utrecht
Onbewolkt
-7°C