Mogen we uw trekhaak lenen? Bekijk de reportage die door Silvia Brens is gemaakt van de aankomst van Trekhaak Gezocht in Istanbul.
Dinsdag 29 juni zijn we om 18.00 uur met de caravan gearriveerd op het Sultanahmed plein in Istanbul. Links de Blauwe Moskee, rechts de fameuze Aya Sofia. Rondom ons, vele mensen waaronder Simon Wintermans en een camerateam van TRT (Turkse nationale tv) en van Editie NL. (woensdag 30 juni op 4 om 18.15 uur). Missie volbracht!
Duran Duran, Billy Ocean, Feargal Sharkey, Salt’n’ Pepa, Kajagoogoo, Cyndi Lauper, Rick Astley: we zijn ruim een week in Servië en wat, behalve de vleesconsumptie, opvalt is de muziek. Overal zijn oude hits uit de jaren tachtig te horen, zo ook – of moeten we zeggen: vooral? – op benzinestations en dat lift heel niet onprettig.
Liften is een mooie manier om contact te maken.
Hoe anders is reizen met trein of vliegtuig waar contact met mede-reizigers vaak kort en meer vrijblijvend is. Als het er al is.
We staan in de hoofdstad van Servië. Alles is hier groter, sneller en dynamischer dan in de rest van het land, zoals het goede hoofdsteden betaamt. Tijdens deze reis begint het hele circus op iedere locatie weer opnieuw, zo ook in Belgrado. Fijn om hier een aantal dagen aan ons kampement te kunnen bouwen. De eerste overnachting op de parkeerplaats van het Sava Center was prima maar wat ruw: geen douche, toilet, stromend water en geen schaduw. Als we via telefoon aangeboden krijgen om te verkassen naar de ‘beste plek van de stad’ pakken we dat met beide handen aan. » Lees meer…
Dinsdagochtend, 07.30 uur. Ondanks de korte nacht ben ik vroeg wakker. Het is al flink warm en dat helpt om van de caravanbank te komen. Direct, voordat Cordula en Jens met hun camera arriveren, neem ik buiten aan het stadsstrand een snelle douche om daarna met het gaspit-espressomachientje een straffe bak te zetten. We drinken de koffie in de schaduw van de hoge bomen van de parkeerplaats als onze nieuwe Duitse vrienden in hun huurauto -zonder trekhaak- aan komen rijden. Dragan, de broer van Biljana, heeft aangeboden om ons met de caravan bij het eerste benzinestation richting snelweg te brengen want caravanliften vanuit het centrum van een stad blijkt in de praktijk welhaast onmogelijk. » Lees meer…
Ik heb sinds gisteren steeds het door mij zelf verbasterde nummer ‘Feliz Novi Sad’ in mijn hoofd. Maar het is verre van een Spaanse kerst. We zijn gearriveerd op een fantastische locatie midden in een Servische zomer. We staan direct aan het strand van de Donau, die trouwens momenteel ongekend hoog staat. Een zwembaai met allerlei houten kioskjes, terrasjes, sport – en velden om te zonnen. s’Avonds verzamelt half Novi Sad zich om hier op een enorm scherm open-air WK te kijken en nog later op de avond verandert het strand in een lovers lane. Gekleurde lichtjes, eten en drinken op terrasjes, een rond wandelend zigeunerorkestje roepen bij mij een sfeer op die het midden houdt tussen festival de Parade en een boulevard gelegen aan zee. » Lees meer…
Vandaag om 16.00 uur wordt de wedstrijd Servië – Ghana gespeeld. Belangrijk dus om voor die tijd in Novi Sad te arriveren lijkt ons, gezien het verkeer. Met kartonnen bordjes Auto-Kuka- Ilok, staan we langs de weg. De vroege bezoekers op het terras van café Piramide kijken vol ongeloof naar onze Hitchhike- kunsten, maar hoe meer kilometers we af hebben gelegd des te opmerkelijker de reis is – en dat werkt in ons voordeel. » Lees meer…
Toen Peter en ik vrijdagavond, de caravan voortduwend, de laatste meters in Hongarije te voet aflegden, kwam de cafébaas van de allerlaatste pleisterplaats voor de grens verbaasd vragen waar de reis heen ging. Hoewel hij gebrekkig Duits sprak werd duidelijk dat een vriend binnen een half uur, vermoedelijk met auto met trekhaak zou arriveren, en dat die vriend mogelijk ons de lift over de grens kon geven. » Lees meer…
In de schaduw van een aantal grote Lindebomen staat op een eenvoudig parkeerterrein een blauw-groene Nederlandse caravan zonder auto. Een veld met stevige houten speelinstrumenten, wat huizen met muren eromheen en daarachter velden met zomerse gewassen. Vogels fluiten, krekels tsjilpen. De zon schijnt krachtig, de lucht is warm en loom. Eén lange straat met vrijstaande huizen, een kerkje, een buurthuis en een benzinestation dat ook dienst doet als eenvoudige supermarkt, vormen samen het dorp Udvar. Als je niet beter weet zou het zo een klein Frans plattelandsdorp kunnen zijn maar we staan tweehonderd meter voor de Hongaars-Kroatische grens, tevens de buitengrens van de Europese Unie. » Lees meer…
“SZia Pecs, Európa Kulturális Fövárosa!” De caravan, Dachs en ik zijn na drie maanden terug in Pécs voor de start van deel-2 en nu kan ik voorgenoemde zin wel goed uitspreken. Na de persconferentie toen werd, de volgende dag in een krant, mijn eerste stuntelige uitgesproken Hongaarse zin vrolijk geciteerd. Tijd doet soms wonderen. » Lees meer…
Liftend met caravan, maar zonder auto, reisde de Utrechtse muzikant Tjerk Ridder deze winter door Europa. Bestemmingen: de Europese Culturele Hoofdsteden van 2010: Ruhr (Duitsland) en Pécs (Hongarije). Maar het eigenlijke hoofddoel van Trekhaak Gezocht was de reis zelf. En die was op zijn zachtst gezegd overweldigend. Zo ook op mediagebied, Ridder haalde de nationale tv in liefst vijf Europese landen, en groeide uit tot een ster in Hongarije.» Lees meer…
Onderweg naar huis, tijdens alle kilometers van Praag naar Utrecht heb ik ruim de tijd om alle belevenissen en ontmoetingen van deel 1 de revue te laten passeren. Van het vertrek op het Domplein met burgemeester Wolfsen. De eerste winterse week in Nederland met het warme welkom in Limburg. De knallende opening van Ruhr 2010 op het Zollverein terrein in Essen. » Lees meer…
Zaterdag rond de klok van 15 uur verlaat de caravan Pécs, Culturele Hoofdstad 2010. Achter de auto van Remco Timmermans die tijdens de Trekhaak gezocht reis de derde rit aanbood, via het Balaton, wat tijdelijk meer op een schaatsbaan lijkt dan een populaire vakantie- zwem-bestemming, naar Bratislava in Slowakije. » Lees meer…
Vandaag heb ik even buiten Pécs, in de plaats Erzsébet, het Tegelmuseum bezocht. Dat klinkt misschien in eerste instantie een beetje saai maar als je alle kleurrijke mozaïeken en originele vloer decoratie bij elkaar ziet is dat werkelijk fraai. Sowieso geniet ik in Hongarije van de decoratie, van de huizen en van het meubilair. » Lees meer…
Laatst heb ik midden in de nacht mijn blogs allemaal terug gelezen en toen realiseerde ik me, wat ik sinds mijn vertrek op 3 januari uit Utrecht, allemaal heb mee gemaakt. Er zijn zoveel verhalen en ontmoetingen, iedere dag weer opnieuw. » Lees meer…
Ik kreeg vanmiddag een twitter bericht van Remco Timmermans over voedsel met een link naar een voordracht van Jamie Oliver. Juist had ik vanmorgen hier de dagelijkse en overdekte markt bezocht en met veel plezier verse paprika, wortel en komkommer gekocht voor bij de lunch. » Lees meer…
De caravan staat nu bijna een week op het plein voor de Dom in Pécs en langzaam aan ontstaat er een ritme in de dagelijkse gang. De pers aandacht voor de ‘Trekhaak gezocht’ reis was in Duitsland en Oostenrijk enorm maar de Hongaarse overtreft alles. Iedere dag ontvang ik wel journalisten bij de caravan. » Lees meer…
Gisteravond zijn Peter Bijl en Jo de Viet, stadspromotie van de stad Utrecht, aangekomen in Pécs. Wat gisteren begon met een smakelijk diner bij Simon en Kata Wintermans mondde uit in een nachtelijke sneeuwballen gevecht op weg naar de caravan. Vandaag een gast-blog van Jo de Viet: » Lees meer…
Vandaag was ik uitgenodigd op de jaarlijkse zang presentatie van de Szent Mór school te Pécs. Eerste opvallend detail is dat deze Katholieke school zowel lager – als voortgezet onderwijs omvat. Ook een bijzondere detail is dat ze op de Szent Mór school naast reguliere vakken extra veel aandacht besteden aan expressie en muziek. » Lees meer…
Vandaag is ‘Trekhaak gezocht’ officieel aangekomen in Pécs, met de 4 wheel drive van de in Hongarije woonachtige Nederlandse Marjolein werd ik vanmiddag het Domplein opgereden. » Lees meer…
- The caravan is at the Dutch Radio 2 studio again for the NCRV Cappuccino Summer Festival(31 jul 10:38)
- Twee keer uitverkocht en prachtreacties! RT @OdielM Wauw, om stil van te worden @trekhaakgezocht#deparade. Uniek project, prachtig verhaal(29 jul 12:53)
Dinsdag 29 juni zijn we om 18.00 uur met de caravan gearriveerd op het Sultanahmed plein in Istanbul. Links de Blauwe Moskee, rechts de fameuze Aya Sofia. Rondom ons, vele mensen waaronder Simon Wintermans en een camerateam van TRT (Turkse nationale tv) en van Editie NL. (woensdag 30 juni op 4 om 18.15 uur). Missie volbracht!
We staan in de hoofdstad van Servië. Alles is hier groter, sneller en dynamischer dan in de rest van het land, zoals het goede hoofdsteden betaamt. Tijdens deze reis begint het hele circus op iedere locatie weer opnieuw, zo ook in Belgrado. Fijn om hier een aantal dagen aan ons kampement te kunnen bouwen. De eerste overnachting op de parkeerplaats van het Sava Center was prima maar wat ruw: geen douche, toilet, stromend water en geen schaduw. Als we via telefoon aangeboden krijgen om te verkassen naar de ‘beste plek van de stad’ pakken we dat met beide handen aan. 
Dinsdagochtend, 07.30 uur. Ondanks de korte nacht ben ik vroeg wakker. Het is al flink warm en dat helpt om van de caravanbank te komen. Direct, voordat Cordula en Jens met hun camera arriveren, neem ik buiten aan het stadsstrand een snelle douche om daarna met het gaspit-espressomachientje een straffe bak te zetten. We drinken de koffie in de schaduw van de hoge bomen van de parkeerplaats als onze nieuwe Duitse vrienden in hun huurauto -zonder trekhaak- aan komen rijden. Dragan, de broer van Biljana, heeft aangeboden om ons met de caravan bij het eerste benzinestation richting snelweg te brengen want caravanliften vanuit het centrum van een stad blijkt in de praktijk welhaast onmogelijk. 
Ik heb sinds gisteren steeds het door mij zelf verbasterde nummer ‘Feliz Novi Sad’ in mijn hoofd. Maar het is verre van een Spaanse kerst. We zijn gearriveerd op een fantastische locatie midden in een Servische zomer. We staan direct aan het strand van de Donau, die trouwens momenteel ongekend hoog staat. Een zwembaai met allerlei houten kioskjes, terrasjes, sport – en velden om te zonnen. s’Avonds verzamelt half Novi Sad zich om hier op een enorm scherm open-air WK te kijken en nog later op de avond verandert het strand in een lovers lane. Gekleurde lichtjes, eten en drinken op terrasjes, een rond wandelend zigeunerorkestje roepen bij mij een sfeer op die het midden houdt tussen festival de Parade en een boulevard gelegen aan zee. 
Vandaag om 16.00 uur wordt de wedstrijd Servië – Ghana gespeeld. Belangrijk dus om voor die tijd in Novi Sad te arriveren lijkt ons, gezien het verkeer. Met kartonnen bordjes Auto-Kuka- Ilok, staan we langs de weg. De vroege bezoekers op het terras van café Piramide kijken vol ongeloof naar onze Hitchhike- kunsten, maar hoe meer kilometers we af hebben gelegd des te opmerkelijker de reis is – en dat werkt in ons voordeel. 
Toen Peter en ik vrijdagavond, de caravan voortduwend, de laatste meters in Hongarije te voet aflegden, kwam de cafébaas van de allerlaatste pleisterplaats voor de grens verbaasd vragen waar de reis heen ging. Hoewel hij gebrekkig Duits sprak werd duidelijk dat een vriend binnen een half uur, vermoedelijk met auto met trekhaak zou arriveren, en dat die vriend mogelijk ons de lift over de grens kon geven. 
In de schaduw van een aantal grote Lindebomen staat op een eenvoudig parkeerterrein een blauw-groene Nederlandse caravan zonder auto. Een veld met stevige houten speelinstrumenten, wat huizen met muren eromheen en daarachter velden met zomerse gewassen. Vogels fluiten, krekels tsjilpen. De zon schijnt krachtig, de lucht is warm en loom. Eén lange straat met vrijstaande huizen, een kerkje, een buurthuis en een benzinestation dat ook dienst doet als eenvoudige supermarkt, vormen samen het dorp Udvar. Als je niet beter weet zou het zo een klein Frans plattelandsdorp kunnen zijn maar we staan tweehonderd meter voor de Hongaars-Kroatische grens, tevens de buitengrens van de Europese Unie. 
Utrecht