Feliz Novi Sad

Ik heb sinds gisteren steeds het door mij zelf verbasterde nummer ‘Feliz Novi Sad’ in mijn hoofd. Maar het is verre van een Spaanse kerst. We zijn gearriveerd op een fantastische locatie midden in een Servische zomer. We staan direct aan het strand van de Donau, die trouwens momenteel ongekend hoog staat. Een zwembaai met allerlei houten kioskjes, terrasjes, sport – en velden om te zonnen. s’Avonds verzamelt half Novi Sad zich om hier op een enorm scherm open-air WK te kijken en nog later op de avond verandert het strand in een lovers lane. Gekleurde lichtjes, eten en drinken op terrasjes, een rond wandelend zigeunerorkestje roepen bij mij een sfeer op die het midden houdt tussen festival de Parade en een boulevard gelegen aan zee.

Biljana Marceta van reisbureau Magelan heeft, naast deze sublieme caravan standplaats, van alles voor ons geregeld. Een rondleiding door de historische binnenstad. We herkennen in de kleurrijke dekbedekking van de kathedraal op het Vrijheidsplein het werk van de Zsolnay porselein fabrieken uit Pécs. Bij navraag bij onze gids blijkt Novi Sad de zusterplaats van Pécs te zijn. Een bezoek aan het stadhuis, een lunch met traditionele Balkan grill (wederom grote porties), radio – en televisie interviews (eveneens grote porties).

Sinds gisteren zijn ook reporter Cordula en cameraman Jens in Novi Sad gearriveerd. Morgen liften ze met ons mee richting Belgrado om een reportage te maken voor het VOX-programma ‘Automobil’, het best bekeken autoprogramma van Duitsland.

Er gebeurt iedere dag tijdens deze reis zoveel, veelal spontaan en onverwacht, dat het dagelijks bloggen er soms bijna bij inschiet. Zo zit ik tegen middernacht op een van de terrassen de belevenissen van vandaag op schrijven. Als het terras sluit ligt Peter al in de Wohnwagen en Dachs in een kringetje aan mijn voeten te slapen. ‘Feliz Novi Sad’ zingt nog steeds door mijn hoofd. En komt er vast pas uit als we uit deze prachtstad weg zijn.