Terug in Pécs

“SZia Pecs, Európa Kulturális Fövárosa!” De caravan, Dachs en ik zijn na drie maanden terug in Pécs voor de start van deel-2 en nu kan ik voorgenoemde zin wel goed uitspreken. Na de persconferentie toen werd, de volgende dag in een krant, mijn eerste stuntelige uitgesproken Hongaarse zin vrolijk geciteerd. Tijd doet soms wonderen. Niet alleen bij het leren van een taal maar ook met het weer. Waar het bij mijn bezoek in februari flink sneeuwde en stevig vroor is het nu zonnig, warm, 30 graden Celsius. De stad ziet er totaal anders uit. Niet alleen doordat iedereen nu in zomer kleren loopt, maar ook alle renovaties zijn klaar. Waar in de winter veel in de steigers of achter hekken stond glimmen nu pleinen, fonteinen, vlaggen zodat je je soms in een sprookjespark waant. Ja, het voelt zelfs als thuis komen hier in Hongarije, en hoe mooi is dat om te ervaren in een land waar ik een paar maanden terug nog nooit was geweest. Morgen gaan we van start, door de Balkan naar Istanbul. Planning is door Kroatië, Servië, Bulgarije met de caravan naar Turkije te liften. Peter ’super aanhaker’ Bijl  is ook gearriveerd en reist het hele traject mee. We gaan Simon Wintermans (ontmoet en aangehaakt tijdens deel-1) achterna die de Culturele Hoofdsteden van Europa sinds begin april van dit jaar op de fiets met elkaar verbindt. We hopen zo eind juni tegelijk tijdig in Istanbul aan te komen. Remco Timmermans (ook aanhaker van het eerste uur) heeft toegezegd ons in juli op te komen halen. Maar zo ver is het nog niet, morgen geeft Jan kennis (Nederlands Cultuur Attaché in Hongarije) vanaf de Flying Grass Carpet de eerste lift richting Kroatië. Up we go! Nieuwe landen, nieuwe mensen, nieuwe liften. Ich bin gespannt!