Bezoek uit Utrecht in Pécs

Gisteravond zijn Peter Bijl en Jo de Viet, stadspromotie van de stad Utrecht, aangekomen in Pécs. Wat gisteren begon met een smakelijk diner bij Simon en Kata Wintermans mondde uit in een nachtelijke sneeuwballen gevecht op weg naar de caravan. Vandaag een gast-blog van Jo de Viet: Ruim 29 jaar geleden studeerde ik een jaar in Hongarije, waarvan drie maanden in Pécs. Het communisme was grauw, de lucht zwart van de bruinkool, de mensen immer hartverwarmend. Onvergetelijke gastvrijheid, bijzondere ontmoetingen, robuuste keuken, mooie wijnen, echt Hongarije. Daar krijg je als 22 jarige iets van mee, voor de rest van je leven.
En nu ineens is Pécs culturele hoofdstad van Europa. Mijn Pécs, waar ik op 21 maart 1981 met 24 graden een biertje dronk op de trappen van gave moskee, restantje van anderhalve eeuw Turkse overheersing van Hongarije. Wie weet dat eigenlijk in Nederland? Pécs, waar Marcell Breuer zijn Bauhaus buizenstoel ontwierp. Pécs, een vergeten, al door de Romeinen gekoesterde plek, met het meest noordelijke mediterrane klimaat van Europa.
Na 29 jaar ben ik even terug. Tjerk met een boodschap achterna gevlogen, die met een hollands icoon van isolement, een caravan, door Europa lift. En nu in Pécs zich voorbereidt op de reis naar Istanbul, de Turken achterna,  zoals ze enige eeuwen geleden Hongarije verlieten. Maar Tjerk doet het anders. Tjerk stelt zijn caravan open, voor een goed gesprek of een vers voornemen. Tjerk verbindt. Op het Domplein van Pecs staat zijn trekhut vastgehaakt op robuuste bodem, bovenop recent ontdekte en museaal ontsloten romeinse grafkelders. De Hongaarse televisie maakt mooie opnamen in de witte sneeuw en prijst op het nationale achtuurjournaal Tjerks tocht aan.  De beoogde culturele hoofdstad Utrecht komt in caravan voorbij in Essen en Pecs, op weg naar Istanbul. Hongaren komen nieuwsgierig buurten. Ze zijn weer van Europa. Echt een eigen natie, je voelt de trots. Hondje Dachs blaft zijn eigen internationale taal en snuffelt makkelijk verse voornemens bij elkaar. Pécs is voor mij weer even het hartverwarmende centrum van wereld.