Sprookjesachtig besneeuwd Boedapest
Een korte nacht. Ik kreeg laat nog allerlei sms-jes gestuurd dat de’Trekhaak gezocht reis’ in het NOS journaal was en vanmorgen al heel vroeg een bericht van Peter en Sabine Visvader met het aanbod om de caravan een eind op weg te helpen richting Hongaarse grens. Ik was verheugd daar het vanuit een centrum naar een snelweg te komen, in de praktijk best lastig blijkt te zijn. Ik moest haasten om de caravan rijklaar te hebben en zonder ontbijt verliet ik Oostenrijk.
Natuurlijk heb ik veel te weinig van de stad Wenen kunnen genieten, alsof het alleen maar even ruiken aan de schoonheid van… is. Peter Visvader houdt zich bezig met een bijzonder project, de reconstructie van een historisch Donau schip. Zijn verse voornemen is om voor mei van dit jaar het schip te water te laten maar eerst moet nog de nodige financiering rond komen. Ik ben uitgenodigd om van de zomer tijdens een culturele vaart een concert te geven op het historische Donau schip dus nu is er nog een goede reden om terug te keren in Oostenrijk. Onderweg interessante gesprekken over hoe vreemd het is dat veel van ons voedsel ‘-tig keer de aardbol over gaat’ voordat het op een bord terecht komt. Peter noemde onder andere het voorbeeld van varkens die vanuit heel Europa naar Hongarije worden gereden om vervolgens weer door heel Europa als beroemde Hongaarse salami verkocht te worden. Een voordeel van het gesprek was dat we helemaal tot een benzinestation in Györ zijn doorgereden.
Het is voor mij de eerste keer in Hongarije, dus alles is nieuw. De taal en die is ingewikkeld kan ik je zeggen. Het landschap, de huizen en geen Euro’s meer maar Forinten. Het voelt vrij om iets te bestellen, af te rekenen met je pinpas en niet te weten wat het kost. De vriendelijkheid van de Hongaren werd snel duidelijk toen ik bij de derde persoon die ik aansprak gelijk aan de haak zat. Weer was het ompakken van bagage van auto naar caravan maar toen zat ik met Sandor (Alex) en Gjöngyi Herba’ly en hun twee dochters Blanka en Bettina in de auto richting Boedapest. Dachs was ook tevreden doordat ze een bijna twee uur lang is geaaid door twee paar zachte meisjes handen. Dwars door de stad, over de Donau van Buda naar het gracieuze Helden plein in Pest. Mooie verse voornemens ingeblikt: Gjöngyi gaat de Duits taal leren en Alex gaat zijn nieuwe digitale informatie systeem groots lanceren.
Verse sneeuw avonds in het traditionele Hongaarse badhuis. Buiten op de grote binnenplaats, omgeven door oude stenen dak koepels, is een enorm bad. De temperatuur van het water is 38 C terwijl het sneeuwt. Door stoomwolken omgeven, dobbert een bont tableau aan verschijningen door het water. Een jongetje speelt met een straal, twee dames zijn heel geconcentreerd in gesprek, verliefde stelletjes zoenen, een jonge vrouw troost haar vriendin, een oudere man met zijn bloemen badmuts-dragende vrouw op zijn rug geklemd dwaalt voorbij, jongeren rollen door de sneeuw, een vermoeide man slaapt op de brede trappen van het bad. Alles is gehuld in vaag lichtschijnsel en door stoom omgeven. Een magische verzameling van menselijke schoonheid op deze winteravond in Boedapest!
Utrecht
[...] te zijn. Ik moest haasten om de caravan rijklaar te hebben en zonder ontbijt verliet ikOostenrijk. » Lees meer… Posted by tjerk in Caravan, Domstad aan zee 4 februari, 2010 [...]