De monsters onderweg

Fijn om te merken dat veel mensen de ‘Trekhaak gezocht’ reis volgen via de website en via de media. Gisteravond werd ik gebeld door ‘Radio Hoekschewaard Live’. Bij interviews vraagt men vaak of ik ook enge en gevaarlijke dingen heb meegemaakt. Enge mannen, verkrachters, moordenaars, ‘een soort van monster’ ben tegengekomen.Deze angst beelden hebben we allemaal op ons netvlies door films, boeken en televisie. Ik denk dat in werkelijkheid de kans op dit soort ontmoetingen zeer klein is, doch is het angst beeld zeer sterk aanwezig en wellicht voor velen een reden om avontuur en nieuwe ontmoetingen uit de weg te gaan. De barrière die we onszelf en elkaar opwerpen om dingen niet te doen. Het monster van de angst in onszelf dus, dat ons weerhoudt van veel nieuwe en bijzondere ervaringen.

Een ander monster is het gegeven van niet handelen. Het bekende verhaal: iemand verdrinkt en een groep mensen kijkt toe. Wie is degene die erin springt om werkelijk hulp te bieden? Veel mensen denken de ander doet het wel, ik ben niet nodig. Veel automobilisten die ik bij Haidt Süd ontmoette zeiden direct of indirect: ‘Je komt er wel, daar heb je mij niet voor nodig!’ Voor alle duidelijkheid. Deze reis is een experiment en de ervaringen op Haidt Süd zijn een onderdeel daarvan. Het is geenszins mijn bedoeling om de keuze van mensen te be- (of -ver)oordelen. Ik onderzoek de ruimte in de maatschappij, tussen regels en de ruimte tussen mensen onderling. Ik stel me vriendelijk en kwetsbaar op, wat gebeurt er dan?

Ik moet denken aan wat Eric Brueren uit Venlo mij tijdens de lift naar Maastricht vertelde. Na de Tsunami, een aantal jaren terug, heeft hij met een vriend geld ingezameld om vervolgens binnen een aantal weken naar het gebied te vliegen om te helpen met de opbouw ervan. Nieuwe vissersboten, huizen en structuren. Ik bewonder zijn moed, daadkracht en vertrouwen!

Het derde en laatste monster dat je tegenkomt tijdens zo’n reis is ook in jezelf. Ik word onherroepelijk geconfronteerd met mezelf, mijn mogelijkheden én onmogelijkheden. Ja, dat is soms best schrikken!