Ruhrgebied: rauw maar hartelijk!
Met ‘Komm zur Ruhr’; bezingt de Duitse rocker Herbert Gronemeyer krachtig zijn geboorteplaats tijdens de officiële opening. Als het officiële gedeelte voorbij is, de toegang vrij toegankelijk, stroomt het publiek s’avonds in grote getale het voormalig industrieterrein ‘Zollverein’ op. Sinds 1986 is het kolenmijn terrein gesloten en nu omgetoverd tot Culturele hotspot. Het doet me denken aan een enorme versie van ‘ Campingflight to Lowlands’ met allerlei (straat-) theater, muziek, architectuur en exposities. Open-air in het hart van de winter, wie bedenkt dat nou? Alhoewel, ik onderneem deze reis nu ook, in plaats van in de zomer.
Morgen wordt in een van de vele gebouwen het nieuwe Ruhr museum geopend. De Nederlandse architect Rem Koolhaas heeft het voorzien van een futuristische aangezicht. Ik lees in de Neue Ruhr Zeitung dat de Minister-president van Nordrhein Westfalen, Jurgen Ruttgers een muziek project op alle basisscholen initieert waarmee alle kinderen komend jaren een muziekinstrument mogen leren bespelen. Ruhr is rauw maar hartelijk! Herbert Gronemeyer bezingt in de laatste regels van de hymne de ziel van het gebied: “Von schwerverlasslicher Natur. Urverlasslich, sonnig, stur. So weit, so ur. Seelenruhr. Ich mein ja nur. Komm zu Ruhr” De avond besluit met een immens vuurwerk als ik richting caravan loop. Hoogstwaarschijnlijk ben ik de enige die op deze ‘Duitse campingflight to Lowlands-winterversie’ ook daadwerkelijk kampeert.
Utrecht